We spreken af bij een natuurgebied tussen Someren en Heeze. Vooraf schrijft Caroline speciaal voor mij een opdracht voor die dag. Ik zal op zoek gaan naar mijn passie of talent  aan de hand van een Keltisch sprookje. Het is een symbool. Ik vind het verhaal mooi, de intentie ook. Het is de bedoeling dat ik tijdens het wandelen in drie etappes aan de hand van dit verhaal zal nadenken over mijn talent/mijn passie. Het eerste deel gebruik ik voor het helder maken van het WAT, het tweede deel voor het bepalen van de benodigde gereedschappen om dit talent te laten opbloeien en het derde en laatste deel van de wandeling maakt concreet wat ik in het komende halfjaar zal doen met dit talent met behulp van de gereedschappen. We gaan op weg. We zullen de hele wandeling zwijgen.

Nu ben ik van nature niet zo heel stil, dus dit lijkt me een enorme uitdaging. In het begin loop ik met nadruk te zwijgen, maar na een tijdje vergeet ik het vanzelf. Caroline wandelt vooruit, ik volg. Dat blijkt een luxe. Ik hoef nergens op te letten, kan als een mak lam achter haar aan wandelen. Intussen werken mijn hersenen. Ze signaleren de bomen, de onderbegroeiing in het bos (babydennen), het grasland, de vogels in de lucht, de weg in de verte of juist de afwezigheid van geluid. En tussendoor laat ik die zoektocht op me inwerken. Ik had thuis als voorbereiding al een talent ‘geformuleerd’. Tijdens de stilte blijk ik het veel beter te kunnen omschrijven, die eigenschap die nu niet altijd uit de verf komt. Je sukkelt ontspannen voort, stapt over boomwortels, sopt wat in een modderige landweg. Ik sta stil naast een sloot, geniet van de mooie wolkenluchten. Caroline kijkt op kruispunten even of we niet te ver afdwalen, dat mag tot op zekere hoogte, en daar maak ik graag even gebruik van. Gewoon even stilstaan en genieten.

Tijdens de eerste stop in een bos vol hazelaars laat Caroline me gereedschap kiezen uit een kistje in een kringetje van een paar jonge hazelaars. In het kistje zitten halfedelstenen, kralen, bonen, bloemblaadjes. Ik maak een keuze en weer verder wandelend, denk ik na over de toepassing ervan. Wat heb ik nodig om mijn talent verder te ontwikkelen? Soms heb je een prettig helder inzicht. Deze wandeling van Caroline geeft je de mogelijkheid om als het ware meerdere inzichten ‘toe te laten’. Het wandelen in stilte helpt om hoofd- en bijzaken te scheiden. We stoppen aan de rand van een ven, waar we even uitrusten. In stilte! Fluisterend vertelt Caroline dat het laatste deel van de wandeling bedoeld is om lucht (het denken) en aarde (het handelen) met elkaar in evenwicht te brengen: het water (we lopen vandaag dan ook een waterwandeling). Hoe gaan we het komend half jaar met het talent aan de slag?

We vervolgens onze weg. Ik hoef niet voortdurend aan dat talent te denken; het wordt vanzelf het thema in mijn hoofd en ik blijf ondertussen genieten van de mooie omgeving. De inzichten komen vanzelf. Straks, op momenten dat ik het dreig te vergeten, hoef ik maar terug te grijpen om het goede gevoel van deze dag weer te herkennen. Waardevol! En het wandelen in stilte vind ik zeker voor herhaling vatbaar.

Caroline Groeneveld (41) zat in de communicatie, maar raakte gefascineerd door de pracht van de natuur. Ze verdiepte zich in het Keltische gedachtegoed en volgde een opleiding bij de Sisterhood of Avalon. Ze zegde op een goede dag haar baan op en begon met het organiseren van stiltewandelingen en workshops met als doel je terug te brengen naar je natuur. Ze ontwikkelde haar eigen methode op basis van onder andere traditionele natuurreligies.

Voor meer informatie: 040-2511045, 06-52677155 of www.modron.org