Wie is Caroline Groeneveld?

Het is volle maan als ik met een aantal vrouwen in een cirkel bijeenkom. Voor ons is dit een Buitencirkel. Dat betekent dat iedere vrouw welkom is, ongeacht haar achtergrond, ongeacht haar geloof. In een buitencirkel deel je je mooiste verhaal om van elkaar te kunnen leren. Om vragen te stellen en zo samen verder te groeien. Stel je eens voor dat je één vraag zou mogen stellen aan een priesteres in deze cirkel. Wat zou je dan willen weten? Zou je willen weten wie ze is?

 Laat ik je vertellen hoe ik leef, als vrouw, als dochter, als vriendin, als nicht, als geliefde, als zuster en als priesteres. Laat ik je iets vertellen over wie ik ben.

 Mijn spirituele zoektocht begint als kind. Ik geloof dat alles leeft, dat alles een ziel heeft en hecht evenveel waarde aan de liefde van een steen als aan de liefde van een wezen waar ik direct mee communiceren kan. Ik glimlach als ik denk aan de hele rituelen die ik vroeger deed en waarbij ieder wezen een eigen belangrijke plaats kreeg in de cirkel om mij heen.

Later ontdek ik de aantrekkingskracht van materie. Ik heb een zeer geslaagde commerciële carrière en klim snel op de maatschappelijke ladder. Toch  vind ik niet de diepgang waar ik zo naar verlang. Ik zeg mijn baan op en reis door de mediterrane werelden. De middellandse zee raakt me en het voelt als een thuiskomen in een ver verleden. Ik ontmoet er de liefde van mijn leven en laat hem ook weer los. Dan kom  ik terug naar Nederland en start op de redactie van een spiritueel tijdschrift. Wederom zoekende naar het vuur in mijn hart.

Ik voel hoe mijn hart reikt naar verbinding met vrouwen, met priesteressen en met zusters en als vanzelf kom ik in aanraking met de Sisterhood of Avalon.  Mijn hart opent zich als ik voor het eerst kennismaak met de oorspronkelijke traditie van Europese vrouwen. Ik ga op quest, volg seminary opleidingen en wordt al snel gevraagd om als trustee zitting te nemen in de board. De Grote Cyclus van het Jaar voelt als Thuis en ik krijg een ontembaar verlangen om alle puzzelstukken die ik vind te rangschikken tot een eigen plaats op de cirkel, net als vroeger, gewoon weer in het nu.

Ik start met het schrijven van columns en een groot opleidingsinstituut biedt me een contract aan voor het schrijven van een opleiding. De eerste stap naar mijn legende wordt gezet. Vrouwen vragen of ik workshops geef, wandelingen en cursussen. Ik begin heel klein: mijn eerste stiltewandeling kende één deelneemster, maar het groeit ongelooflijk snel. Binnen een jaar geef ik workshops, lezingen, cursussen en start ik full time met mijn eigen bedrijf.

 Ik merk dat ik hierin ook voeding nodig heb en voel een verlangen om me zelf steeds verder te gaan ontwikkelen. Drie jaar geleden start ik met de priesteressenopleiding bij Wilde Wijze Vrouw. Ik leer over inwijdingswegen, de Grote Mysteriën  en hoe deze zich in ons als vrouw ontvouwen.  Ik ga de inwijdingsweg en ervaar aspecten in mij die ik nooit eerder voor mogelijk heb gehouden. En als vanzelf ontwikkelt ook Modron zich verder. Een nieuwe huisstijl ontstaat, nieuwe online cursussen worden geschreven en vrouwencirkels krijgen een steeds belangrijker plaats in mijn eigen leven.

Ook mijn legende, de vraag wie ik ben, wordt steeds duidelijker en verdiept zich nog verder. De Grote Cyclus van het Leven fascineert me. De oude inwijdingspaden hierin nog meer. En als priesteres van de Godin werk ik nu in Haar Buitencirkel. Het stemt me dankbaar om vrouwen te kunnen laten voelen en ervaren hoe het is om weer verbonden te geraken met de cycli van Moeder natuur. Hoe het weer voelt om mee te stromen met wie je bent… Een vrouw, een dochter, een vriendin, een nicht, een geliefde, een zuster of een priesteres…

Je vraagt me wie ik nu ben?

Ik ben Caroline: een vrouw, een dochter, een vriendin, een nicht, een geliefde, een tante, een zuster en een priesteres.

En ooit zal het moment komen waarop onze dochters in de cirkel vragen naar wie ik eens was. Dan zie  ik mezelf, voorbij het einde van dit leven, en dan zou ik wensen dat wij met elkaar in een bijzondere vrouwencirkel zitten. Een cirkel waar vrouwen van weleer en vrouwen van de toekomst samen kunnen komen. Om te leren en elkaar te voeden. Om te groeien en om er te mogen zijn. Om te lachen en te huilen. Om te delen en gewoon te ervaren wie je bent en wie je ooit was. Ik zou tranen laten stromen van geluk omdat  Modron  een synoniem geworden is van een prachtige plek in de bergen, waar de winden luchtig waaien, waar de uitzichten zo weids zijn. Waar de grotten van Inwijding in de verte lonken en waar het vuur in ons hart immer brandt.  En waar wij, met elkaar, kunnen ontdekken wie we zijn. Bijzondere vrouwen. Eén voor één.