Eén met je Natuur...

Februari:
het is zo stil in mij...

Heel in de verte hoor ik het geruis van de natuur buiten mij. Het dwarrelt in loomheid, het waait in cyclische vlagen, het gaat mee in het ritme van deze stille tijd. Bladeren zijn er niet meer. De lucht is wit en mistig helder. Door de takken heen kan ik de diepte van het woud zien liggen. Het is zo stil in mij… Wat kan de energie van deze tijd ons brengen?

De maand februari wordt vanuit verschillende oude tradities gezien als een maand van zuivering. De naam Februari komt van de Romeinse God Februus en staat voor purificatie en contact met de onderwereld. De onderwereld is in mijn optiek niet zozeer een hellevuur, maar symboliseert ons persoonlijke schaduwrijk. Het is de plek waar onze patronen, onze gedachtegangen en onze emotionele reacties verscholen liggen. Maar het is ook een rijk waar velen van ons niet graag in dolen, want het aangezicht van onze schaduwkant kan ons behoorlijk schrik aanjagen. Vaak zijn we namelijk bang dat we onze dieperliggende emoties niet genoeg onder controle kunnen houden. En dat is eng, want wie weet wat voor griezelige dingen er dan kunnen gebeuren. Toch is het juist de moed van confrontatie die ons kan helpen om deze angst voor de schaduw te transformeren naar het licht. Met deze diepste angst voor ogen houden we onze adem in en gaan we naar binnen, naar het inktzwarte innerlijk van onze persoonlijke donkere grot. We kijken. We zien onze blinde vlek recht in de ogen. We voelen onze angst, ervaren onze moed, en herkennen onze zuiverheid. En we slaken daarna, letterlijk, een zucht van verlichting.

Zuivering van emoties
Februari heet in de volksmond ook wel sprokkelmaand of regenmaand en ook in deze naamgeving zie je eenzelfde mooie zuiveringssymboliek terug: Het element water is in de Keltische tradities nauw verbonden met de Andere Wereld en regen staat voor zuivering van emoties. Sprokkel je je emoties uit de andere wereld bij elkaar dan sta je weer een stuk dichter bij je innerlijke gevoel… In de Oude traditie wordt op volle maan rond 1 februari het Imbolc feest gevierd. Dit oude Europese feest viert de terugkomst van de Grote Godin in haar gedaante als maagd. Natuurreligies geloven in een moedergodin die door het jaar heen een drietal aspecten heeft. Deze gedaantes zijn gekoppeld aan de levensfasen van een vrouw: ook de Keltische religie kent de godin als maagd, als moeder en als wijze vrouw. In de wintertijd regeert de Godin als oude vrouw. Als Cerridwen heerst zij over de ketel van transformatie. Gedurende een jaar en een dag wordt het vuur onder deze ketel hoog opgestookt, zodat de wateren erin kunnen verdampen en kunnen zuiveren. In de ketel laat de zoekende ziel al haar emoties verdrinken, totdat zij slechts in puurheid overblijft en haar gebalanceerde persoonlijkheid als zuiverheid van maagdelijkheid weer in het nieuwe lenteleven kan laten herrijzen. In de Christelijke kerk zie je een variant op Imbolc met de naam Maria Lichtmis. Op 2 februari vieren de kerken de terugkomst van het zuivere licht van de maagd Maria. In de kerken wordt maagdelijkheid veelal uitgelegd als een teken dat een vrouw nimmer met een man geslapen heeft, de natuurreligie daarentegen ziet maagdelijkheid als zuiverheid van persoonlijkheid. Maria Magdalena is volgens deze laatste visie dus wel degelijk een werkelijk zuivere maagd!

Of je nu Christelijk of paganistisch bent, je ziet dat februari vanuit allerlei verschillende invalshoeken aangeeft dat dit de juiste tijd is om jezelf te zuiveren. Je kunt dit lichamelijk aanpakken, door bijvoorbeeld een ontgiftingskuur te doen, of wat dieper gaan en tegelijkertijd ook het geestelijke aspect aan te pakken. Welke emoties kun je in jezelf vinden die niet meer in balans zijn? Emoties als basis zijn natuurlijke verdedigingsmechanismen om ons te beschermen tegen sluipend gevaar van buitenaf. Emoties in balans zijn goede sturingsinstrumenten. We hoeven dan ook niet van al onze emoties afscheid te nemen. Het gaat om een zuivering van emoties die buiten proporties zijn geraakt. Bang zijn in een donker achteraf steegje in een verkeerde wijk houd je alert en is ok. Panische angst voor spinnen in een huis is uit balans en niet ok. Een felle reactie op een aanval is een goede verdediging. Zinloos geweld een uit de hand gelopen agressieve emotie. Verdriet om verlies van een geliefde een diepgaand proces van loslaten. Ontevredenheid over gebrek aan materie daarentegen weer buiten proporties.

Uit balans
Wanneer is een emotie nu binnen proporties en wanneer is zij uit balans? Als je eerlijk bent ten opzichte van jezelf is dit niet zo heel erg moeilijk om te achterhalen. Het doet me weer denken aan het voorbeeld van de hardrock buurjongen. Ik ergerde me verschrikkelijk aan deze jongeman. Mijn eerste reactie was: Kan hij geen rekening houden met zijn omgeving? Wat asociaal! Maar… mijn buren reageren helemaal niet op hem. Ze horen het letterlijk niet. Terwijl het geluid voor hen toch net zo hard staat. Het zit dus wel degelijk in mij. Wat is het in mij dat mij zo’n rotgevoel geeft? Ik kan het niet uitstaan dat hij zo heerlijk zijn gangetje gaat, en ik hier maar met iedereen rekening loop te houden… Ik vind het ergerlijk dat hij zich heerlijk uitleeft, terwijl ik mijn eigen leven niet leef… en ik voel de boosheid opborrelen. En iedere keer dat ik hem hoorde werd mijn boosheid steviger. Totdat ik zelfs boos werd op het moment dat hij alleen nog maar een raam open zette. Zonder muziek. Helemaal uit balans dus. Maar als ik weet dat deze boosheid uit balans is, hoe draai ik dat dan om?

De eerste keer probeerde ik het met liefde. Ik had gehoord dat als je je maar concentreerde op Liefde, dat de hele wereld dan wel zou verbeteren. Dus ik zond liefde naar de bonkende stereo installatie, liefde naar de trillende vensterbanksponningen, liefde naar het hele achterhuis en ook maar liefde naar de hele buurt. Voor de zekerheid. En het bonken werd luider en luider. De jongen voelde zich steeds geliefder worden! Ik ergerde me helemaal dood. Dat liefde sturen werkt helemaal niet! Dus probeerde ik wat anders en stuurde een portie opvoeding: hou je mond, zet die muziek zachter. Hou rekening met je medemens! En de jongen reageerde zoals het een goed puber betaamd: de volumeknop kreeg weer een extra zet naar rechts. Gek werd ik ervan. Hoe werken die magische wetten dan toch? Want dat er wat gebeurde was duidelijk. Het was alleen absoluut niet wat ik voor ogen had.

De 7 wetten van magie
De wetten van de magie worden samengevat in de zeven hermetische wetten uit de kabballah. De bekendste hieruit is het gezegde: zo boven, zo beneden, zo binnen zo buiten. Alle wetten samen beschrijven de totale werking van de kosmos vanuit een steeds een andere invalshoek. Zo kennen we het principe van geest, het principe van polariteit, het principe van overeenkomst, van vibratie, ritme, de wet van oorzaak en gevolg en het principe van geslacht. Als je deze wetten werkelijk begrijpt dan kun je energiestromen en dus ook emoties beïnvloeden. In het geval van de buurjongen besloot ik te gaan werken met de wet van polariteit en dus ging ik op zoek naar de tegenpool van mijn uit de hand gelopen ergernis. De tegenstelling van boosheid is niet liefde. Daarom werkte het niet. De tegenhanger van kwaadheid is geen stemverheffing. Dus daarom werkte het niet. De polariteit van uiterlijke agressie is innerlijke kalmte. En dat probeerde ik nu uit. Ik ging onder zijn raam zitten. In mijn tuin. Concentreerde me op mijn stilte, mijn innerlijke kalmte, en liet deze toe, steeds dieper, steeds verder. Ik werd stilte in ruisende wateren van niets. De bonkende geluiden om mij heen steeds verder weg, steeds lager in vibratie. Steeds stiller. Een fluistering die onverstaanbaar werd. Het werd zo stil in mij en om mij heen. Vanaf die dag hoorde ik hem niet meer. Althans niet met mijn innerlijke oren!

In februari kunnen we onze emoties dus zuiveren door op zoek te gaan naar onze emotionele tegenpool. Als je dit voor de eerste keer doet, dan is het misschien moeilijk om deze gevoelens te vinden. Daarom is het een goed idee om voor jezelf twee lijsten te maken. Een met al je schaduwkanten en een met al je zonnekanten. Ga dan naar de lijst met schaduwkanten en zoek voor ieder aspect de bijbehorende tegenpool. Vind je jezelf ongeduldig? Schrijf dan op de tweede lijst het woord geduld. Hardheid geeft op je zonnelijst mildheid, de schaduw haat geeft het licht van liefde en verdriet geeft als tegenpool vreugde. Op het moment dat je dan aan de slag wilt met een transformatie van een van je schaduwkanten, kijk dan naar de bijbehorende polariteit op je zonnelijst. Concentreer je op die polariteit en voel hoe de energie verschuift van de schaduw naar het licht. Ervaar hoe het duister langzaam weer plaats maakt voor de hoop van het eerste lentezicht. Hoe de eerste sneeuwklokjes uit de kilheid naar boven komen. Hoe de eerste lammetjes weer dansen in de wei. Hoe wij, als mens, ons klaarmaken voor een nieuwe wending in het jaargetij… Ik wens je het licht in al haar facetten voor de komende maand!