Eén met je Natuur...

Maart: leven in balans

Heel langzaam zie ik hoe de dagen weer lengen. Als ik in de ochtend opsta is het weer licht. Als ik ’s avonds thuis kom van het werk is het nog steeds licht. De lengte van de dagen komen langzaam weer met elkaar in evenwicht. En dit gaat zo door, tot 21 maart. Dan zijn dag en nacht precies even lang en begint de eerste dag van de lente. Een nieuwe periode van hoop, bloei en nieuw leven. Wat kan dit moment ons leren en vertellen?

De maand maart dankt zijn naam aan de Romeinse God Mars, de God van de Oorlog. De oude Romeinen noemden maart de eerste maand in het nieuwe kalenderjaar en het beste moment om weer naar buiten te treden, je grenzen te verleggen en dus oorlog te voeren. Maart roert niet voor niets zijn staart! Alleen is dat af en toe roeren vaak niet genoeg. Soms lijkt het wel dat alleen wijzelf onze persoonlijke grenzen kennen en dat op de een of andere manier die ander daar steeds overheen stapt. Dat leidt dan tot irritaties, boosheid en in het ergste geval zelfs tot geweld. Maar, we zouden dit ook anders kunnen bekijken: Het is misschien niet de ander die over onze grenzen heenstapt, het zijn wij zelf die onze grenzen niet duidelijk aangeven. Ondanks een herhaaldelijk nee. Ondanks de confrontaties die wij op die momenten aan moeten gaan. Tot hier en niet verder. Het kan daarentegen ook zo zijn dat wij ons nee wel eens helemaal niet hard genoeg zeggen. Of misschien spreken we het gewoon niet vaak genoeg uit. Of zijn we hierin niet consequent genoeg. Vraag jezelf eens af wat er gebeurt als jij nee zegt: In hoeverre is jouw nee wel een werkelijk hartgrondig en dieperliggend gemeend nee? In hoeverre bepaalt jouw nee jouw werkelijke levensgrens?

Grenzen verleggen
De maand maart wordt in de volksmond ook wel windmaand genoemd en het element lucht is ook in de Keltische tradities nauw verbonden met communicatie en boodschappen overbrengen. Het is daarmee een goed moment om eens te kijken hoe de woorden die jij uitspreekt naar een ander ook daadwerkelijk overkomen. Vertel je namelijk je grenzen duidelijk aan een ander, dan geef je die ander ook de gelegenheid om dat te respecteren. Doe je dit echter te star en te dogmatisch dan kun je aanvaringen verwachten. Waai je daarentegen te veel met alle winden mee, dan zou het kunnen dat mensen je helemaal niet zien. Wanneer ben je te star en wanneer juist te meegaand? De enige manier om daar achter te komen is een gedegen zelfonderzoek. Wat drijft je en waardoor laat je je leiden? Waarom heb je zo’n moeite met het zeggen van nee en waarom zeg je het in een andere situatie juist veel te snel? Hoe kun je hierin een goede balans gaan vinden? Want dit hebben we namelijk in onze cultuur nooit echt geleerd.

De Westerse maatschappij focust immers erg nadrukkelijk op de zonnekant. Een buitenkant die draait om bezit en prestatie. Om normen en waarden en om aardig gevonden te worden. Erbij te horen. Daarvoor moet je soms ja zeggen tegen iets dat als nee aanvoelt. Nee zeggen in het westen is in bepaalde gevallen dan ook een nee zeggen tegen je persoonlijke binnengrens, je innerlijke schaduw, je diepste verdriet. Het voelt als een verdrukking van je innerlijke gevoel en een afwijzing van het zijn om het zijn. Misschien is dat de reden dat zo veel mensen hier zo veel bezitten en tegelijkertijd zo ongelukkig zijn. Maar hoe vind je dan je innerlijke balans weer terug? Door te leren kijken naar je schaduwkant. Door je schaduw confronterend in de ogen te durven zien. Door te aanvaarden dat jij zonder jouw schaduw geen licht kunt zijn. Dat beide met elkaar in balans moeten komen en dat hiervoor licht en schaduw evenveel tijd en aandacht moeten krijgen. Kortom: door terug te gaan naar de stroming van je innerlijke natuur en deze als een cyclus te leren zien en accepteren.

Natuurlijke balans
In de Keltische levensvisie draait alles om deze cyclische balans. De Kelten accepteren een schaduwkant als onderdeel van de lichtzijde. Het kan niet zonder elkaar. Zonder schaduw geen licht. Zij baseerden deze visie, als natuurvolk, volledig op de stroming van het leven in de natuur. Net als in de natuur, verloopt ook ons persoonlijke leven in cycli. We kennen de jeugd en de hoop in de lente, de uitbundige bloei in de zomer, de oogst en het verval van de herfst en de ondergrondse stilte in de winter. De lente en de zomer zijn de tijden dat het licht de overhand heeft. Dat we naar buiten treden, dat we kunnen groeien en kunnen laten zien wie we zijn. De herfst en de winter vormen het innerlijke half jaar. Dit is de tijd waarin we bezien wat we in onze persoonlijkheid willen snoeien, wat we willen laten gaan. Het is het halfjaar waarin we ons onderbewuste de tijd geven om een goede voedingsbodem te creëren voor het volgende jaar. Dit ritme kun je ook in je dagelijks leven gebruiken om jouw talenten te laten groeien en jouw schaduwkanten weg te snoeien.

Maar, omdat je je leven natuurlijk nu in balans wilt brengen en niet pas het volgende jaar, kunnen we deze jaarcyclus ook verkorten naar een maancyclus van vier weken. Volle maan is dan de tijd van hoog zomer. Het moment waarop je naar je eigen persoonlijke tuin kijkt, en ziet welke bloemen of talenten je bevallen en die je graag wilt houden. Je kijkt naar het onkruid in je tuin, je schaduwzijde, en naar wat je graag zou willen wieden. Afnemende maan is dan het moment van de herfst, de tijd om te snoeien en te wieden. Welk onkruid gaat er daadwerkelijk uit? Welke schaduwkanten spit je er nu uit, zodat je innerlijke tuin werkelijk leeg en winterklaar gemaakt kan worden? Donkere maan symboliseert hartje winter. Het donkerste moment van het jaar en de diepste confrontatie met je innerlijke schaduw, je braakliggende wintertuin. Met nieuwe maan zaai je je gewenste talenten voor het komende jaar, die je met wassende maan langzaam als lenteknopjes uit ziet komen en bij de volgende volle maan zie je jezelf weer terug. In je nieuwe zomertuin. Met prachtige bloemen en talenten. En onkruid. Want hoe goed je je innerlijke tuin ook bijhoudt, onkruid groeit altijd daar, waar je het niet verwacht!

Praktisch
Hoe ga je hier nu praktisch mee om? Hoe kun je deze cycli gebruiken in je dagelijkse leven? De vorige maand heb ik gesproken over het maken van een zonnelijst en een schaduwlijst. Op de zonnelijst schrijf je al je talenten en eigenschappen die jij als positief ervaart. Op je schaduwlijst maak je een overzicht van die zaken waar je niet zo heel gelukkig van wordt. Als je gaat werken met een maancyclus dan maak je deze lijst compleet op de dag van volle maan (3 maart 2007). Dan heb je een overzicht van wie jij op dit moment bent. Op 12 maart 2007 (afnemende maan), kies je een eigenschap van je schaduwlijst waar je graag vanaf wilt. Deze schrijf je op een speciaal stukje papier en dit verbrand je in de avonduren met een persoonlijk ritueel. Vuur is een transformerend element en zet kracht bij de intentie die jij op dat moment uitspreekt. In de week daarna (tot 19 maart 2007, donkere maan) zul je merken dat dingen anders zijn. Anders gaan of dat jij er anders tegenaan kijkt. Er kan van alles gebeuren, want je innerlijke tuin ligt braak. Verwacht niet meteen een totale omslag: je hebt nu ruimte gemaakt voor het nieuwe, maar het nieuwe moet ook, diep in de grond, eerst als zaadje groeien voordat het boven de grond kan treden. Dit moment van zaden doe je met je zonnelijst op 25 maart 2007 (wassende maan). Dan kies je een talent dat je graag zou willen ontwikkelen. Je schrijft het weer op een papiertje en geeft ook dit aan het vuur. Geef dan ook je talent weer de tijd om zich te ontwikkelen, om te groeien en om te bloeien tot diegene die jij graag wilt zijn: Een liefdevol wezen in balans met jezelf en je omgeving.

Met de volgende volle maan (op 2 april 2007) kijk je weer naar je eigen innerlijke tuin. Welke talenten zijn mooi opgekomen? Welke zijn misschien een beetje te hard gegroeid? Wat heeft het helemaal niet gedaan? Heeft dit meer water nodig? Meer zon of juist meer schaduw? Meer aandacht of juist meer rust? Dan begint de cyclus weer opnieuw en daarmee ook jij. Want je hebt op ieder moment in je leven de mogelijkheid om weer opnieuw te beginnen. Met frisse moed, vol goede hoop. Op weg naar je nieuwe grenzen. Om nee te zeggen tegen hetgeen niet meer bij je past en ja te zeggen tegen hetgeen je graag wilt zijn. Je nieuwe jij. Jouw wezen. In balans met jezelf en je omgeving. Een met je natuur!