modron,natuur,keltisch,spiritueel,wandelen,mediteren,godinKeltisch Godin,Vrouwenkracht,Moedergodin,Maagd,moeder,wijze vrouw,Spirituele groei Spirituele workshops,Spirituele cursussen,Arthur,merlijn,morgana,Avalon

Home
 

Wie is?
Modron
Caroline Groeneveld
 
 
Nu reserveren!
De Modron
Vrouwenagenda 2009

Hoe ziet de agenda eruit?
Bestel hier


Online studeren
Modron Vrouwencollege

Maandelijkse workshops

Lééf je leven!
 
Volle Maanvieringen
in de bossen
 
Agenda
Agenda activiteiten
 
Modron in de publiciteit

Artikelen
Eén met je Natuur
 
Links
 
   

 

   

Eén met je Natuur...

November: méér dan Halloween!

 

 

De winkels liggen al vol met pompoenen de laatste maanden. Grote oranje vruchten waar je heerlijke soep van kunt maken, of die je kunt gebruiken als griezelmasker voor het Amerikaanse Halloweenfeest op 31 oktober. Ook veel heksen vieren die nacht feest: het Keltische nieuwe jaar begint volgens hen met het feest Samhain op 1 november. Verbasterde tradities, want als je gaat kijken naar de oorspronkelijke betekenis van Samhain, dan kom je erachter dat dit feest gedurende drie dagen rond volle maan werd gevierd. Dit jaar valt Samhain dus op 4, 5 en 6 november!

Dat is ook logisch, als je hier even over nadenkt. De Keltische traditie is veel ouder dan de Romeinse kalender. Een Keltische kalender was gebaseerd op de maanstanden en Samhain werd gevierd op het moment dat de volle maan voor het eerst in het astrologische teken schorpioen stond. In 2006 is dat op dinsdag 5 november. Die nacht zijn de sluiers tussen onze wereld en de wereld van Annwn uitzonderlijk dun. Dit gebeurt op twee nachten in het jaar: met het begin van de winter en met het begin van de zomer. Oftewel in de nacht van Samhain of de nacht van Beltaine. Bijzonder is dat ook volgens de Maya kalender, deze vijfde november 2006 een zogenaamde GAP dag is: een dag waarop de poorten naar de andere wereld wagenwijd open staan en contact veel makkelijker is.


Samhain kondigt het begin van de winter aan en daarmee ook  de start van het nieuwe Keltische jaar. Een Keltische kalender begint in het donker omdat zij geloven dat het nieuwe leven ontspruit in het duister. Het moment van conceptie vindt in het donker plaats en leven moet ook eerst in het donker rijpen voordat het levensvatbaar is en dus geboren kan worden. Als we dit vergelijken met zwangerschap, dan symboliseert Samhain het moment van conceptie.

Samhain is één van de vier hoogtepunten in het jaar. Het traditionele Samhain duurt drie dagen, drie dagen die volgens het geloof van de Kelten buiten het systeem van tijd vallen. Wezens uit Annwn kunnen makkelijk onze wereld binnenstappen en ook wij leggen in deze periode veel eenvoudiger contact met dierbaren die overleden zijn. Het feest kent hiermee ook weer een triadisch aspect: Het nieuwjaarsfeest begint op de eerste dag met het afsluiten van het jaar daarvoor. Tijdens de tweede dag worden de overledenen geëerd en pas op de derde dag wordt het nieuwe jaar ingeluid. Ieder aspect in het leven krijgt zo evenveel aandacht. De gemeenschap neemt eerst afscheid van het oude, eert dan in het hiaat dat ontstaat de lessen die hieruit geleerd zijn en maakt daardoor ruimte voor de viering van het nieuwe dat komen gaat.

Een ander onderdeel dat een grote rol speelde bij het Samhain feest was het voorspellen van de toekomst en het vertellen van spannende verhalen over de Goden en de Godinnen. De sluiers waren namelijk zo dun dat het soms wel leek alsof ook de Goden en Godinnen zelf op het puntje van hun stoel zaten als een van de verhalenvertellers begon met het vertellen over hun leven.  Het verhaal van de ketel van Cerridwen is er een populair voorbeeld van en haar symboliek past heel goed  bij dit traditionele Europese Nieuwjaarsfeest.


Hoe kun je Samhain vieren in jouw eigen leven?
Ook het oude natuurfeest Samhain bevat sleutels die we in onze moderne tijd kunnen gebruiken om onze band met de natuur te herstellen:


Afsluiten van het oude jaar

Iets nieuws kan alleen ontstaan als je het oude los kunt laten. Deze eerste feestdag met Samhain is daarmee een dag van overpeinzing geworden. Op 4 november, de laatste dag voor volle maan, blik je terug naar het afgelopen jaar en kijkt wat de afgelopen jaarcyclus je allemaal gebracht heeft. Je zult mooie gebeurtenissen tegenkomen en wellicht ook confronterende zaken. Je zult wijze lessen geleerd hebben en zien hoe alles wat je gekregen hebt ook goed voor je is geweest. Wat valt je daarin op? Waar ben blij mee? Wat heeft nog aandacht nodig? Hoe neem jij op deze dag afscheid van het afgelopen jaar?

Een mooi ritueel dat je hiervoor kunt gebruiken is de kracht van het transformerende vuur. Maak een tekening, of schrijf een verhaal, of snijd de persoon die je bent uit een houten frame, en breng hierin al jouw indrukken van het afgelopen jaar. Dit is de persoonlijkheid die jij was de laatste 12 maanden. Dit is de mens zoals jij bent geweest. Als je klaar bent met dit creatieve werk, dan verbrand je het in het vuur. Je geeft jouw persoonlijkheid van dat afgelopen jaar daarmee terug aan de energievelden van het Universum.


Eren van de voorouders

Op de dag van volle maan is de sluier tussen Annwn en deze wereld het allerdunst en dit is dan ook de dag om in contact te treden met je overleden geliefden en hen te eren. In het oude Keltische gedachtegoed werden onze voorouders daartoe voor een speciaal familiediner uitgenodigd. De tafel werd feestelijk gedekt en een bord werd ook klaargezet voor de dierbaren. De voordeur werd die nacht niet op slot gedaan om aan te geven dat de dierbare verwacht werd. De familie zong zijn of haar favoriete liederen en het lievelingsdrankje werd alvast ingeschonken. Bij het bord werd een mooie kaars neergezet en de stoel werd met rode linten versierd. Ook het klaar te maken gerecht was heel speciaal en kreeg veel aandacht. Het speciaal voor deze avond bereidde gerecht Stump Naw Rhyw was een symbolische stamppot van negen verschillende soorten ingrediënten, waarmee ook numerologisch weer een belangrijke koppeling werd gelegd. De maaltijd zelf verliep in stilte. Iedereen kreeg daardoor de gelegenheid om in gedachten bij de dierbare te zijn en met hem of haar in de geest te spreken.

Na de maaltijd werd het bord met eten buiten neergezet zodat alle dolende geesten uit de Andere Wereld ervan mee konden genieten. Niemand werd zo overgeslagen. Maar een mens van deze wereld, die dit voedsel at, wachtte een ongelukkig noodlot…

Ook dit ritueel kun je vandaag de dag makkelijk uitvoeren. Een hele mooie manier om onze dierbaren te eren is om die dag ook eens stil te staan bij de wijze lessen die zij ons hebben gebracht. Wat heb je van hem of haar kunnen leren? Welke wijsheid heeft hij of zij voor jou achtergelaten? Zo geef je naast het verdriet om het verlies ook ruimte voor de dankbaarheid aan een herinnering. Deze speciale maaltijd heeft al sinds jaren een heel bijzonder plaatsje in mijn hart gekregen. Wat ik heel mooi vind, is dat het voedsel dat ik die nacht buiten zet, nooit aangeraakt is door de vele dieren in mijn tuin…


Keltisch Nieuwjaar

Op de derde dag begin je werkelijk met een schone lei. Het voelt verfrissend, vernieuwend, onwennig. Het leven start nu in het allereerste moment: Dat van conceptie. Er is iets verandert, maar je weet nog niet wat. Ogenschijnlijk zie je nog helemaal niets en dit blijft voorlopig ook zo, maar diep in het duister groeit een nieuwe levensvonk. Een vonk die kan gaan zorgen voor een stevige gezonde wortel voor het komende jaar.

En hoe dat jaar eruit zal gaan zien? Volgens een oude legende kun je dit herkennen aan de eerste persoon die jou in jouw huis bezoekt op deze dag in dit nieuwe jaar. Zijn of haar wezen zal symbool staan voor de rode draad die jouw de komende cyclus leiden zal.


 

 

Voor meer informatie: info@modron.org