

Helaas kon ik niet buiten zijn of zelfs maar naar buiten kijken (dit ivm mijn werk) maar ook ik beleef deze periode zo intens mogelijk. Toen ik het verhaal van Betty las over de 40 dagen meditatie, raakte me dat.
Voor het derde jaar, schrijf ik namelijk in deze tijd van het jaar 40 dagen in een werkboek voor Advent en Kerst. Het is een mooie manier om verdieping en rust te vinden in deze toch wel drukke tijd. De periode loopt van de eerste Advent-zondag tot Drie Koningen. Precies de tijd van het donkerder worden en de terugkeer van het licht, met midwinter rond de 20ste dag van het werkboek. Dat is mijn manier om het licht in mijzelf en om ons heen te begroeten.
Wat een prachtige Midwinterverhalen! Dank je wel voor het delen. Ook ik heb genoten van Mijn Midwinter zonsopkomst.... ik zat in het donker in mijn tuin, het regende zacht... en het voelde als een zegening van sprankelende lichtjes. Binnen stak ik het Levenslicht opnieuw aan en verbond me met de belofte van Midzomer. Ik trok een kaart uit het vrouwenorakel en ontving de Wilde Appel, de vrucht die symbool staat voor het Paradijs. Ik voel me dankbaar en gelukkig voor de weg die komen gaat!
Gisteren, op 21 december, was de laatste dag van onze 40 dagen midwinter meditatie die wij doen vanuit de yoga. Het voelde echt als ‘volbracht’. Het was een hele fijne krachtige lichtmeditatie, en juist op deze ochtend, zo in het donker, kaarsjes en wierook aan, was er een hele fijne sfeer. Ik had gisteren al het gevoel van heel veel energie. Vanmorgen ben ik gaan wandelen om de zon op te zien komen. Ik woon aan de rand van de stad in een bosrijke omgeving, dus ik moest wel even flink buitenaf zijn om de horizon te kunnen zien. Maar het was regenachtig, grijs, miezerig…. Dus geen zon….
En zo lopend in de nattigheid dacht ik aan de eerste keer dat ik aan de 40 dagen midwintermeditatie mee heb gedaan, in 2004. Het was zo’n openbaring voor mij dat zoiets je zoveel energie kan geven. Aan het einde van de 40 dagen schreef ik in mijn dagboek dat ik niet kon wachten tot het midzomer zou zijn, want dan zouden we weer een 40 dagen meditatie doen, nu voor de midzomer. We zouden dan op 13 mei (2005) beginnen tot 21 juni.
Op 12 mei 2005 overleed mijn zusje na een ziekbed van een week. Ze was 43 jaar. Toen ik teruglas in mijn dagboek dat ik niet kon wachten tot het 13 mei was voelde dat als een aardschok. Het heeft mij toen zo sterk doen beseffen hoe betrekkelijk alles is, dat je wel plannen mag maken, maar dat je vooral in het NU moet leven.
Tijdens mijn eerste 40 dagen midwintermeditatie heb ik ook de knoop doorgehakt om homeopathie te gaan studeren. Ik ben daar in januari 2005 mee gestart. Het was een lang gekoesterde wens van mij, maar er was altijd wel wat waardoor ik het niet aandurfde. Het kostte te veel tijd, de kinderen waren nog te klein, een man die veel van huis was, het kostte veel geld….. En toen, ineens wist ik: NU of nooit!
En het overkwam me weer. In 2008, in het vierde jaar van de opleiding kreeg ik borstkanker. Net toen ik het gevoel had dat ik het overlijden van mijn zusje een plekje had gegeven, dat mijn ouders er wat beter mee om konden gaan, toen werd ik ziek. Tijdens mijn herstel heb ik de studie weer opgepakt, wel met twijfels, maar heb de theorie gehaald. Nu de praktijk nog. Ik ga er voor om in juni af te studeren. Of ik een praktijk wil beginnen weet ik nog niet, maar ik heb zo diep van binnen het gevoel dat ik het wil afmaken. Daarom ga ik ook door, maar gemakkelijk vind ik het niet.
Toen ik vanmorgen in de regen liep, en al deze dingen overdacht kreeg ik helderheid. Ik wil er gewoon voor gaan, niet te veel en te ver in het voren denken en plannen. Maar dicht bij mijzelf blijven, doen wat NU gedaan kan worden.
Ik was behoorlijk nat toen ik thuiskwam, maar ik voelde me heerlijk! Ik had de kerstboom aangelaten en de raamverlichting, dus het was echt knus om zo thuis te komen. Ik heb de boodschappen voor Kerst gehaald (het was nu nog heel lekker rustig!) en ga nu genieten van de vakantie!
Het was voor mij een intense beleving, maar dat lees ik ook terug in jullie verhalen! Bijzonder om dit te mogen delen.
Liefs, Betty
Vanochtend 22 december,reed ik op de fiets de duinen van Heemskerk in.Daar op het hoogste punt, " De Kruisberg" met zijn vernieuwde uitkijktoren wachtte ik om 08.46 op de Midwinterzon. Drijfnat van de gestadige motregen, zag ik daar een lucht gloren achter het dikke wolkendek . Deze maand 50 jaar geworden, een nieuw begin, vervuld van dit tere licht en diepe beloftes voor mezelf , fietste ik weer terug naar mijn huis. Nu omgekleed, heerlijk bij de verlichte boom met cappuccino naast me voel ik me een zielsgelukkige vrouw! Dit wens ik jullie ook toe!
Ik ben blij, dat ik de nieuwe agenda v. 2012 weer kan bestellen,,
Heb mij er heerlijk mee vermaakt, en vind het een mooi exemplaar om te mogen hebben.
Groet ans lansink winterswijk
« Vorige [66 berichten] Volgende »