Heb ik niet gedaan!

Caroline Groeneveld | 31 maart 2017
Caroline

“Heb ik niet gedaan! Ik krijg altijd de schuld. Kijk naar jezelf. Stommerik.” Opgewonden kijkt Lukas naar me op. Hij draait een beetje van me weg. Probeert zich te verschuilen achter de rokken van zijn moeder. Sandra kijkt wat ongemakkelijk naar mij en naar haar zoon. Ik ben boos. Boos omdat Lucas liegt. Gisteren heeft hij mijn schutting kapot getrapt. Ik heb het zelf gezien. Stom kind. Nu moet ik bij zijn moeder bewijzen dat hij het wel heeft gedaan. Of niet. Voor je het weet heb ik ook nog ruzie met haar. Wat een ellende.

Misschien herken je het wel. Uit je eigen kindertijd, van je eigen kinderen. Maar ook tussen volwassenen. Het lijkt gemakkelijk om met je vingers naar een ander te wijzen. Iemand anders de schuld te geven en jezelf als slachtoffer te zien. Maar word je daar wel echt gelukkig van? Wat zou er gebeuren als je boos of verontwaardigd  bent, ook eens eerlijk kijkt naar je eigen aandeel in het conflict. Echt eerlijk. Au! Dat doet pijn. Want dan ben je ineens niet meer zo perfect. Niet meer zo leuk. Niet meer zo lief. Dan word je misschien wel afgewezen. Dan hoor je er misschien ineens niet meer bij. Liegen lijkt dan de meest veilige optie.

Ik durfde zo bijvoorbeeld Lukas niet direct zelf bij zijn vodden te grijpen op het moment dat ik hoorde dat er iemand aan mijn schutting morrelde. Ik was als een struisvogel. Maar de schutting was kapot. Ik wilde dat hij weer gemaakt werd. Dat kon ik zelf niet. Dus ik moest wel. Wat een gedachtekronkel.  Bang voor een jongen van zes. Beschamend. Als ik eerlijk ben.

Maar wat, als ik nu eens echt verantwoordelijkheid neem voor mijn aandeel in het verhaal. Dan moet ik wat met de schaamte. Waarom schaam ik mezelf toch voor mezelf? Het is een oud probleem. Het is begonnen in mijn kindertijd. Er was een tijdje dat ik gepest werd. Kinderen vonden me stom. Want ik was scheel. Maar daar kon ik niks aan doen. Ik kon mezelf niet verbeteren. Dus werd ik boos en kreeg ik een grote mond. Heb jij dat ook wel eens zo gedaan? Maak jij je wel eens druk over dingen die je niet kunt veranderen?

Maak een bewijsboekje

Zonde van je tijd en je energie. Je kunt je beter druk maken over iets wat je wél kunt veranderen. Waar je je over schaamt. Waar je geen vertrouwen in hebt. Dat kan heel simpel. Schrijf op wie je het liefste zou willen zijn. In één zin. Bijvoorbeeld: ik ben een liefdevolle vrouw. Dat zet je  op de eerste bladzijde van jouw bewijsboekje. Iedere avond voordat je gaat slapen schrijf je één bewijs op waarom dit klopt. Soms is dat moeilijk. Dan zoek je net zolang totdat je een bewijs gevonden heb. Na veertig dagen zul je een verandering merken.

Door mijn bewijsboekje geloof ik nu  echt dat ik een liefdevolle vrouw ben.  Dank je wel Lukas. Je hebt me iets over mezelf geleerd.

Wat is jouw inzicht bij dit verhaal? Vertel het onderaan deze blog. Zo kan ik steeds betere stukken schrijven waar jij nog meer aan hebt.

Fijne dag,

Caroline

Facebook reacties